3 Nisan Gecesi bir anne öldü
3 Nisan gecesi bir kadin, bir anne öldü. Hiç görmedim, taniyamadim. Tekerlekli sandalyesinde, yaninda esi Habur sinir kapisina kadar gelmisler.
Kimse yiten bir hayata deger biçemez. Fakat ölüm var, ölüm var. Kimi kisacik, kimi uzun. Kimi saka gibi kimi trajedi. Kimi dilde iz birakir, kimi yürekte. Kimi geçmiste kalir, kimi gelecege renk verir. Nasil olursa olsun tipki yasam gibi ölüm de anlatir. Hatta öyle ölümler var ki ardinda biraktigi yasami romanlastirir.
3 Nisan gecesi bir kadin, bir anne öldü. Hiç görmedim, taniyamadim. Tekerlekli sandalyesinde, yaninda esi Habur sinir kapisina kadar gelmisler. Esinin pasaport süresi doldugu için uzatmak üzere geri çevirmisler. O dönmemis, yola devam etmis, Hewlêr’e kadar gelmis. 15 Yil boyunca PKK için çalismis, HDP üyesi. Birkaç yil önce aile çevresinde yasanan sorunlarin tetikledigi hastaligi sonucunda felç geçirmis. Tedavi görmüs ve ayaga kalkmis. 39 Yasinda ölen ananin iki oglu bir kizi varmis. Geçen Kasim ayinda 14 yasindaki kizini gerillaya katmak üzere götürmüsler. Kizinin yoklugunu fark edince hem HDP’lilere hem de PKK’lilere gitmis. ‘O daha küçük, tek kizim. Ben zaten yillardir sizin için çalisiyorum. Bana verin, büyüdügünde gerçekten kararini verirse yine size katilsin’ demis. Kulak asan olmamis. Kadin çaresizlik ve üzüntüyle tekrar felç olmus. 39 Yasinda öldügü Hewlêr’e tekerlekli sandalyeyle bu yüzden gelmis. Esi yakin kirsala, Metina’ya gitmis. Oyalamislar, oradan oraya gönderip durmuslar. Son olarak da ‘Kandil’dedir oraya gidin’ demisler. O da Kandil’e gidebilmek için esinin gelmesini bekliyormus. Hastanede yasama dönmesi için elektro sok verildiginde yaninda olanlarin söyledigine göre yasamak için çok direnmemis. Zaten hep ‘ya buradan kizimi alir dönerim ya da ölürüm’ diyormus. Yanindakiler kizini alabilecegine dair umudunu yitirmisti diyorlar. Esi geldi evet Kadin hastanede son nefesini verdiginde hastaneye yetisebildi. Geri dönecek, hendeklerde cebellesmeye hem de yüreginde kizinin umudu ve esinin cenazesiyle. Bu insan tepeden tirnaga aciydi
Peki bu halk bunca trajediyi neden yasiyor? Kürdistan için mi, bagimsizlik için mi? Bunca acinin bir karsiligi olsa yine tamam ama yok. Kocaman bir YOK! Hendeklerde ölen çoluk-çocuk, genç, yasli insanlarimiz; agir kis kosullarinda sokaklarda çatisiz kalan göçenlerimiz; devletin eline teslim edilen topraklarimiz; çocugunun bogazindan kesip gerillaya yediren yurtseverlerimiz Onlarin yasadigi hayal kirikliklari, acilar Ne ugruna? Kocaman bir HIÇ!
Hakikaten sözün bittigi yerdir o yillarini adamis ve karsiliginda birlikte mücadeleye omuz verdigi esinin cesedinden baska elleri bombos olan Kürdün acisi. Ama PKK bu insanlari, halkini hissetmiyor. Bu nedenle aciyi yasayamiyor ve bu acinin isyanini duymuyor. Oysa halk toplamimizdir. Her acinin yarattigi isyanin nasil bir çigliga dönüsebileceginden korkmali PKK. Kendisini böyle acimasizca Kürde dayatmaktan vazgeçmeli.
Bir hareket ana yüreginde atabiliyorsa halkindir; ana yüregini dagliyorsa degil. Dogmamis bebegin kökleri olabiliyorsa halkindir, kopariyorsa degil. Bir çocugun gözlerinde güven olabiliyorsa halkindir, korkuysa degil. Bir gencin inanci olabiliyorsa halkindir, savuruyor ve harciyorsa degil. Bir halkin geçmisi, bugünü, yarini olabiliyorsa, halk ona sirtini dayayabiliyorsa, halkin dili ve talebi olabiliyorsa halkindir. Halkini hiç yerine koyuyor, halkin çikarlarini egolarina kurban ediyor, halkin canini varligini, kendisine kattiklarini böcek gibi çigneyip geçiyorsa halk hareketi falan degildir.
Ortaya çikan tablo da gösteriyor ki PKK bir halk hareketi degil, marjinal, silahli bir örgüttür. Kürd Halkinin prangasi haline gelmis bir örgüttür.
O ananin ne günahi vardi? 15 Yil az mi geldi? Bogazindan kesip vermis, sevdiklerinin canini gözetmeden her seyiyle didinmis. Karsiligi bu mu olacakti? Kürdistan degil, Kürdistan yollarinda ölmek Tabii ki hayir! Ama eger bu degere verilen karsilik buysa, halkin verecegi karsiliga da hazir olun, hiç sasirmayin
—————————————————-
4 Nisan 2016
Kaynak: Nêrîna Azad sitesi
Neval Çelik