Bextê Romê tune
Bir önceki yazimda Osmanli yöneticilerinin uygulamaya koyduklari tuzak projeler ve çevirdikleri entrikalar nedeniyle, ‘Osmanlida oyun çok.’ Özdeyisinin ortaya çiktigini söylemistim. Bu yazimda ise ‘Bextê Romê tunne’ özdeyisinin Kürtler tarafindan neden icat edildigini açiklamaya çalisacagim.
Dünyanin tüm yöneticileri, kendilerine yönelik her türlü muhalefeti denetim altina alip yönlendirmek ve mümkünse ortadan kaldirmak için, iç içe geçmis bir dizi tuzak projeler hazirlarlar. Yönetilenler, ilk proje ise yaramaz hale getirdiklerinde, yönetenler ya projeyi revize ederler yada hazirladiklari ikinci projeyi devreye sokarlar. Bu ezeli mücadele bu sekilde sürüp gider.
Kemalistler, TC’nin kurulus asamasinda Kürt önderlerine su teklifi götürdüler. Dediler ki ‘Gelin iki müslüman halk olarak el ele verelim, düsmani ülkeden atip, ortak bir devlet kuralim. Bu, Kemalistlerin Kürtlerin önüne koydugu ilk tuzak projeydi.
Lozan görüsmelerini yürüten Türk heyeti, bagimsiz bir Kürt devletinin kurulmasini savunan yabanci heyetlerin huzurunda su sözleri tekrarlayip durdular. ‘Biz Türkler ve Kürtler olarak Ankara’da ortak bir devlet kurmus bulunuyoruz. Bu nedenle ayri bir Kürt devletine gerek yoktur.’
Kürt egemen çevreleri, Kemalistlere güvendiler, onlarin verdikleri sözlere inandilar. Ayri bir Kürt devleti kurmak isteyen yurtsever soydaslariyla degil, Kemalistlerle beraber oldular ve Türkiye Cumhuriyeti’nin kurulmasina büyük katki sundular.
TC’nin kurulmasiyla birlikte Türk yöneticiler, Kürt diye bir halkin, Kürdistan diye bir ülkenin, Kürtçe diye bir dilin olmadigini söylemeye basladilar. Verdikleri tüm sözleri kulak arkasina atip, Kürtleri yok saydilar ve yok etmeye çalistilar.
Bunun üzerine Kürtler 28 kez Türk devletine karsi bas kaldirdilar. Kürtler hiç bir savasi kazanamadilar, ama Türklere de boyunda egmediler.
Bu durum, Kemalistlerin Kürtleri yok sayma ve yok etme politikasinin ilk kirilma noktasidir.
Bunun üzerine Türk yöneticileri Kürtlerle ilgili stratejilerini degistirmek zorunda kaldilar. Yeni tuzak projeler hazirlayip yürürlüge koydular. Bu projelerin baslicalari sunlardi.
1-Böl-yönet projesi: Kemalistler buna ‘Iti ite kirdirma siyaseti’ diyorlar. Kemalistler, Kürt egemen çevrelerinin çalismalarini ulusal birlik temelinde yürütmeleri halinde, devletleseceklerini görmüslerdi. Bunun için, Kürt ulusal birliginin kurulmasini engellemek için böl-yönet politikasini yürürlüge koydular.
Türk yöneticileri, Türklerle Kürtlerin içiçe yasadiklari yerlerde, Türkleri Kürtlere saldirttilar. Alevi-Sunnilerin içi çe yasadiklari yerlerde Alevi-Sunni çeliskisini kasidilar. Salt sunni veya alevi Kürtlerin yasadiklari yerlerde de ise rakip asiretleri birbirlerine karsi kiskirtip vurusturdular.
Böylece Kürt halki arasinda hem ulusal birligin kurulmasini, hem de ulusal duygularin gelisip pekismesini engellediler. Bu proje hala etkili bir sekilde kullaniliyor.
2-Soygun Projesi: Bu, Kürdistan’da görev yapan bürokrasinin de nemalandigi bir projedir. Bu projeyi su sekildi özetlemek mümkün.
Kaymakam rakip asiretlerden birini, Jandarma komutani ise digerini koltugunun altina alip bunlari birbirine karsi kiskirtip vurustururlar. Is karakolluk ve mahkemelik olur. Isin içine, iskence, tutuklama ve ceza alma girer.
Ölümlerin olmasi halinde is daha da genisler. Rakip taraflar sözüm ona dostu olan bürokratlara siginir. Isin içine jandarma, savci ve hakim dahil olur. Ve rüsvet mekanizmasi islemeye baslar. Bunun sonucunda kan davalari, düsmanlik ve rüsvet, kalici bir sisteme dönüsür.
3-Asimilasyon Projesi: Bunun temel amaci Kürtleri, Türklerin içinde eritip yok etmektir. Bu projeyi iki ana bölüme ayirmak mümkündür.
a-Kürt diye bir halkin, Kürdistan diye bir ülkenin, Kürtçe diye bir dilin var olmadigini söylemek, Kürt varligini ret ve inkar etmektir.
Hayatin her alaninda, okulda, kislada, sokakta çevrilen sistematik propaganda ve ajitasyonlarla bu görüsü insanlarin beynine kazimaktir.
b-Açilan okullar araciligiyla Kürt çocuklarini kendine yabancilastirarak asilmile etmek, Türklestirmektir.
Gelecek yazimda, son senelerde hazirlanan bazi tuzak projelerden bahsedecegim.
Yilmaz Çamlibel
