Seni taniyoruz!

Meydanlardaki siddetin eli; seni taniyoruz. Mevsimler geçti, yillar geçti, dünya degisti ama bir tek sen degismedin.

Yillardan beri vurdun kirdin, halka ates açtin, copladin, gaz siktin, su püskürttün, panzerle ezdin, hunharca dövdün.

Bazen askeri darbeler adina yaptin bunu, bazen sivil hükümetler adina.

Yönetimler degisti ama senin yöntemlerin degismedi, siddetinin dozu azalmadi.

1970’lerde masum ögrencileri vurdun, Alevi yurttaslarimizi katlettin.

1980’lerde halkin üstüne yürüdün.

1990’larda sivil Kürt yurttaslarimizin üstüne topunla, panzerinle gittin. Gazi Mahallesi’nde gerçek mermiler kullanarak masum insanlari katlettin.

2000’lerde hak arayan memurlari, ögrencileri, muhalifleri ayaklar altinda ezdin, gazlarla bogdun.

Seni taniyoruz siddetin eli.

Yüregin sizlamiyor

Dünya degisiyor sen degismiyorsun.

12 yasindaki Ugur Kaymaz’i atis tahtasi olarak kullanip sirtina kursunlari çizgi seklinde diziyorsun. 12 yasindaki çocuga 13 kursun atiyorsun, yüregin sizlamiyor.

‘Dur ihtarina uymadi’ diyerek gencecik insanlari kursunluyorsun.

Taksim’deki gösteriler basladigi gün, barisçi insanlarin üstüne tonlarca gaz atiyorsun; yaraliyorsun, parçaliyorsun, alti kisiyi kör birakiyorsun.

Ethem Sarisülük’ü nisan alarak basindan vuran mensubunu sakliyorsun, koruyorsun.

Sana ‘siddetin eli’nden baska ad veremiyorum; çünkü polis desem bu teskilat içindeki dürüst insanlara haksizlik olacak. Emniyet desem, bu zulme üzülen mensuplarini da suçlamis olacagim. Ona da gönlüm razi gelmiyor.

Sen ‘siddetin eli’sin.

Siddetin dili

Asker ya da sivil hangi hükümet emrederse sokaga çikip kadin-erkek, yasli-genç, çoluk çocuk demeden kendi halkina yani anana babana, kardesine, çocuguna saldiriyorsun.

Seni taniyoruz.

Kaç rejim geldi geçti; sen degismedin.

Çünkü her hükümet sana ‘halki ez!’ diye emir veriyor, ekranlara çikan insafsizlar da bu zulmü savunuyor.

Sen ‘siddetin eli’sin, onlar da ‘siddetin dili.’

Sizi taniyoruz, unutmuyoruz ve bagislamiyoruz.

————————————————–

Vatan-14 Haziran

Zülfü Livaneli