Sosine û Gulîzare
Ez, nê romanê xo ser o, nêsikîna sîrove bikerî, nêsikîna binîrxnî. No, karê wayîrê kitabî nîyo. No karê nîrxkaran û sîrovekaran o.
Ez, tayê qalê plan û xebatê nê romanî wazena bikerî. No, romanê min ê didîne wo ke Kirmanzkî yo. Romanê min o verên, ‘KILAMA SÎLANE’ ya. O roman ra dime, ebe ê romanî, helbet mi tayê(derheqê rastnuse û gramerî de) dersî girotî, kemasîya xo zanit, bîya wayîrê tecrubeyî. Waxto ke mi qerar da ke, ‘SOSINE Û GULÎZARE ‘ ra dest cikerî, karê xo yê bînan, tepya kerd. Roj û sewê xo kerd têser. Planê romanî virast, Raye û rêça romanî, qehremanan û babeta romanî peyda kerd. Zor da xîyalan û fantazîyanê xo. Çîyê ke mi bi xo dîyê, çîyê ke mi hesênê, wendê, ebe fantazîyan û bi prensîbê romanî nusnêne. Kewta adapteyêde xorî. Sew û roj, ebe nê qehremanan, ebe nê bîyeran, seke ez bi xo ebe înan a, ronîsta, kewta ra, hasar bîya. Mi, ebe Gulîzare, ebe Sosine, ebe Memê Xase, ebe Silê Surî qesî kerd. Ê, kewtêne hewnê mi. Henî ke, gege ez hewn de bê hemdê xo qîrêne.
Mi ra vatêne; ‘To emso ancîna herb de bîya. Hem qîrêne, hem huyêne, gege zî seke to berbêne’.
Rast bî. Neke hewn de, ez bi roj zî waxto ke ebe nê romanî nusnêne, tayê cayan de, bê veng, hem berbêne, he huyêne. Çike nê babetan ra xerîb nîya ez.
Ma çi nêdî ke?
Ma, zaf ‘Memê Xasanê sextekran, Silê Suranê masuman, Hecîyê Çirikanê gonîweran’ dî.
Ma, herb dî, adir dî, eskeran dî, erisan di, gerîlayan dî, eskerê esîr giroteyan dî
Ma, dirbetîna zimistanan dî, lingê vêsayan dî, qehramanan dî, mixenetîye dî.
‘SOSINE Û GULÎZARE ‘ çi nêdîy ke?
Mi, Sosinanê welatê ma, Sosinanê ke verba dismenan û mixenetîye hard lerznêne dî.
Mi, esqo sikîyaye yo ke, sikîyayê neweyî ra adirê xo ser o ravasto pay, dî.
Çîyê ke ver de nîyamêne aqilê ma, înan dî. Kesê ke herb de, saya qilêrîya herbî, saya mordem kistene ser o, risq wenê, dî. Nano ke gonîye ra vecîno, mi dî. Meyît, ê dismenî bo zî, ey ra hurmet kerdene dî, la dismenê sarê Kurdî, meyîtanê ma ra nê ‘hurmetî’ qet nêmisno mi dî. Dêrsim ra bigime, heta Gêxî, Çewlig, Karêr, Mus, Gimgim, Karnîrese, Wan, Agirî, Bedlîs, Xarpêt, Amed, Meletî, Estenbol, Almanya, sukan, dewan, koyan, çeman ra vîyart ‘SOSINE Û GULÎZARE’. Roman de, xerîbîye û welat, hesrete û restene, xem û sabîyene sindorê xo dirnê. Modernîye û tepya mendene, sîndorê xo dirnê. Di wastîyî ke bêrê têlewe, se kenê, mi înan zî tayê cayan de nusna. Mi esq nusna, heskerdene nusna erotîk nusna. Qey erotîk menusnî? Edebîyatê ma de, maxazîn û erotîk, hama ke çîn ê, sebeb?.Qaso ke mi bese kerdo, ez, o fikir der a ke, mi na ‘çînî bîyene’ tayê sikit.
Seke mi va; mordem kitabê xo nêsikîno birnîrxno, sîrove bikero. Mi wast ke tayê nê romanî bidî nas kerdene.
Nika sima ke perskerê (wendoxê ma yê ke gege qalê zon û wayîr vecîyene kenê) ebe nê romanî rind eleqedar bîyê? Ez, çi hêyf ke sikîna vajî ‘ney!’ Henî ‘ney’ ke, tayê kêyepelgan de ez gege wanena ke, tayê ‘nuskarê Kurdan’ , seba 2014 ke nîrxnenê, qalê romanê Kurdkî kenê vanê ‘2014 de, qet yew roman nêvecîyo’.
Mordem sas beno maneno!
Gelo nê ‘nuskarê Kurdan’ Kurdkî zanenê, wanenê?
Nê nuskarî gelo Kirmanckî zanenê, wanenê?
Ez qet bawer nêkena. Eke bizanitêne, îllam ke SONINE Û GULÎZARE ra (mewanê zî) xebera xo estbî.
Ez, nê ‘nuskaran ra’! Naye vana;
‘SIMA KE KURDKÎ-KIRMANCKÎ NÊZANENÊ-NÊWANENÊ, QET KE MEBO EBE AQILÊ MA KAY MEKERÊ’!
SOSINE Û GULÎZARE ke Tirkî bîyêne, sima zaf qal kerdêne keko! Ez zanena.
No zî, derheqê zonê ma de, hîna yew halêde trajedî yo.
Ilhami Sertkaya