Makale

Veda Yazisi

Ilk yazimi -ömrü bol olsun bir ögretmenimin tesvikiyle- ortaokul yillarimda bir yerel gazetede yazmistim. Çok sükür hala oldugu gibi o yillarda da aykiri bir insandim. Sanirim ögretmenim benim bu özelligimi ilk kesfedenlerden biri oldu. O yillardan beri hiç vazgeçmedim yazmaktan.. Beni yazmayi tesvik eden bir diger etken de rahatsiz olmamdi.Hiç bir zaman zevk olsun diye bir sey kaleme almadim.Kemalizmin kalesi sayilan bir çevrede büyüdüm ben.. Ve beni ilk rahatsiz eden de bu ideoloji oldu. Hiç bir zaman kendimi bir yere, kuruma, mezhebe, irka, ideolojiye ve dile mahkûm etmegimden onlarda beni sevmedi.Ne demek istedigimi beni iyi kötü takip edenler bilir..Onlara minnettarim..

Bildiginiz gibi bir taraftan da epeydir egitim üzerine çalismalar yapmaktayim. Bu konuda belki de Türkiye’de kimsenin cesaret edemedigi en mahrem konulara degindim, yazdim firsat verdiler konustum. Bunun benim gibi kirsal kesimden gelmis ve hayatin çok zorlu yollarindan geçmis biri için ayrica bir önemi var. Bunu bir basari olarak sundugumu zannetmeyin. Çünkü hayatta basarmak gibi çilginca isler pesinde kosmadim. Egitim ve insan özel ilgi alanima giren konular.. Ayni zamanda da beni çok rahatsiz eden konular. Çok sükür elimden geldigince, kendi halimde bu konularda bir seyler yazmaya çalistim.Bunda azda olsa bir katkim olduysa ne mutlu bana..

Sevgili dostlar; Türkiye son yillarda azda olsa gelisme gösteren bir ülke… Ancak gerçekten özgür bir ülke olana kadar daha kaç yil bekleriz hiçbir fikrim yok. Bildigim bir sey varsa bu ülkede iliskiler çok kirli ve ahlaksiz bir zeminde ilerliyor. Her seyden daha çok ahlaka, karaktere ve dürüstlüge önem veren benim gibiler için bu bir hayli zor bir durum. Umarim bir gün her sey yoluna girer. Ben uzunca bir süre(belki de hiç)köse yazisi yazmama karari aldim..Bunun özel bir nedeni yok..Açikçasi bu büyük bir kayip da degil.Türkiye basini usta bir kalemini falan yitirmedi… Çünkü basindan beri ifade etmeye çalistigim gibi ben usta bir yazar olmak için yola çikmadim aksine rahatsiz oldugum için yazdim. Rahatsiz olmak bana göre bir vicdan isidir. Bu yüzden, ben yazarim diyen bir insanda aradigim tek kriter onun büyük bir gazetede sözümona duayen olma vasfi degildir bilakis rahatsiz olan vicdanidir. Türkiye basininda en az olan sey.Bu yüzden lütfen yanlis anlasilmasin bu konuda haddimi biliyorum..Bu yaziyi sadece beni takip eden dostlar bilsin diye yazdim. Gerek gazetelere ve gerekse kendi internet sitem de dahil olmak üzere artik yazilar yazmayacagim..(Belki önceden gönderdigim bir iki yazi bu yazidan sonra yayimlanabilir bu kararimdan caydigim anlamina gelmesin.)

Bu arada ‘Sivil Düsünce’ benim her seyim..Çok temiz duygularla kurduk bu siteyi.Türkiye’deki dev basin sirketlerine degismem bu temiz ve samimi duygularla kurdugumuz siteyi..Çünkü bu sitede farkli dillere, dinlere,irklara, mezheplere ve düsüncelere çikarsiz saygi var.Her zaman kapimiz açiktir..Bu yüzden bende dahil olmak üzere çok degerli arkadaslarimla sitemizin yayin hayatina devam etmesi için her seyi yapacagiz.Kisacasi her seyden elimi çekmis degilim.Pes etmiyorum.. Egitim odakli olsun ya da olmasin çesitli projelerde görevlerim olursa yerine getirecegim. Belki uzun vadede kitap çalismalarim olur. Ancak güncel yazilar yazmayacagim..Hakkinizi helal ediniz

—————————————————–

Kaynak : Sivil Düsünce sitesi

Ufuk Coskun

Back to top button