HAK-PAR: Giyim serbestisi olumludur, egitimin içerigi de demokratiklesmeli
Okullardaki tek tip kiyafet, baska bir deyisle forma kaldirildi. Bu olumlu bir gelismedir.
Tektipçiligin yanlilari her alanda oldugu gibi bundan da rahatsiz oldular. Bazilari bunu da karsidevrimci bir adim olarak nitelediler. Bu onlar açisindan anlasilir bir seydir. Ancak kanimca bu adim gecikmis de olsa, demokratik yönde bir adimdir. Forma bir tür üniforma idi. Bir askeri okul ögrencisi olmayan çocuklarin ve gençlerin farkli biçimde giyinmeleri özgürce bir tercihtir, bu giyim kusamda da çok renkliliktir.
Formayi savunan bazi kesimlerin bir gerekçesi ise farklidir. Bunlar formanin sinif farklarini gizledigi, bunun bir tür giyimde esitlik görüntüsü yarattigi görüsündeler. Giyim serbest olunca yoksul çocuklarinin iyi giyinme sansina sahip zenginler karsisinda eziklik duygusu yasayacaklari görüsündeler.
Bu gerekçe de okullarda formayi savunmak için yeterli degil. Toplumsal esitsizlik, zengin ve yoksul arasindaki derin sinif farki bu ülkenin bir gerçegi ise, bunu forma ile kapatma çabasi hem mümkün degil, hem de bir tür ayibini gizleme çabasidir. Böyle bir durumda yapilmasi gereken, derin sinif farklarini gidermeye, ulusal gelir bölüsümünü daha adil hale getirmeye elveren sosyo-ekonomik politikalari devreye sokmaktir. Yoksul toplum kesimlerine çalisma hayatinda, saglik, egitim, konut gibi alanlarda destek verme biçimindeki sosyal politikalar da bunun bir parçasidir.
Öte yandan, giyim kusamdaki serbestlik egitim alanindaki demokratiklesme adimlarindan sadece biridir ve egitimin genel yapisi göz önüne alindigi zaman, daha çok görüntüye iliskin bir adimdir. Önemli olan egitimin asil içerik olarak demokratiklesmesidir.
Ülkemizde egitimin asil sorunu onun yillar içinde adeta kireçlenmis, donmus irkçi-soven niteligidir. En basta, okullarda okutulan tarihin gerçeklerle bir ilgisi yoktur. Irkçi, soven masallarla çocuklarin beyni yikanmaktadir. Okullarda çocuklara hâlâ hergün okutulan ‘Türküm, dogruyum, çaliskanim’ andi bunun somut bir örnegidir.
Geçmisini dogru biçimde bilmeyen nesiller bugünlerini ve yarinlarini da dogru biçimde düzenleyemezler.
Öte yandan, ülkenin çok renkli tarihi ve toplumsal yapisini yok sayan ve ülke nüfsunun nerdeyse üçte birini olusturan Kürt halkina ve diger etnik gruplara ana dilde egitimi bile yasaklayan, onlarin dil ve kültürlerini yok etmeye yönelik egitim sistemi, bu haliyle zaten sakattir ve bu giderilmeden demokratik olmasi mümkün degildir. Böyle bir egitim sistemi diger halklara yönelik bir zulüm uygulamasidir ve ülkenin çok renkli, zengin kültür hayatini çoraklastirir.
Tüm bu nedenlerle, asil yapilmasi gereken mevcut egitim sisteminin irkçi-soven içerikten arindirilmasi, bilimsel ve çagdas ölçülere uygun biçimde demokratiklestirilmesidir. Ülke ve dünya tarihinin gerçeklere uygun biçimde yeniden yazilmasi bu adimlardan biridir. Anadilde egitim hakkinin kisitsiz biçimde taninmasi ve uygulamada bunu mümkün kilacak adimlarin atilmasi da bu demokratiklesmenin kosullarindan biridir.
Kemal Burkay
Hak ve Özgürlükler Partisi Genel Baskani
29 Kasim 2012
Dengê Kurdistan
